09 listopada 2008

Francis Cabrel - C'est écrit



Ona zmieni ci na lepsze wyścig chmur
Rozproszy twoje projekty, dobrze postarzy przed wiekiem
Stracisz ją sto razy w mgle portu
To jest zapisane
Powróci zraniona z zapachem innego
Będziesz słyszał swoje wycie "co za diabły ją zabrały"
Będzie chciała żebyś wybaczył i wybaczał
To jest zapisane...
Więcej nie zniknie z twojej pamięci
Ani nocą, ani za dnia
Tańczy za mgłą
A ty szukasz i krążysz
Będziesz błagał godzinami lub osobę nie słyszącą
Opuścisz wszystkie bary, które ona postawi na twojej drodze
Będziesz spędzał noce oglądając się za siebie
To jest zapisane
Ona nie zniknie z twojej pamięci
Ani nocą, ani za dnia
Ona tańczy za mgłą
A ty szukasz i biegniesz
Ale nie ma kochanków bez historii
A ty śnisz, ty marzysz...
Co ona kocha, co ona chce?
I jej cienie, które rysuje naokoło oczu
Co ona kocha?
O czym śni, kogo widzi?
A te sznury, które owija wokół ramion?
Co ona kocha?
Będę cie słuchał, mówił o jej westchnieniach, jej koronkach
Żeby się dobrze zastanowić nad tym, ona nie jest już naprawdę piękna
Żeby tobie przeszło pod mocniejszym impulsem
Odkąd...
Ona więcej nie opuści twej pamięci
Ani nocy, ani dnia
Ona tańczy za mgłą
A ty szukasz i biegniesz
Ale nie ma kochanków bez historii
Śnisz, marzysz
Ona więcej nie opuści twej pamięci
Ona tańczy za mgłą
A ja...Ja przeżyłem taką samą historię...
Odkąd liczę dni...
Odkąd liczę dni...
Odkąd liczę dni...

Brak komentarzy: