15 lutego 2010

Christophe Mae - J'ai laisse


Przyznaję – to nie jest szczęście

Przeżyłem miłość
Ale dziś nie mam już bratniej duszy
Chcę słyszeć mój ból
Ale cisza jest ciężka

Sekundy stają się godzinami
Myślę o tym, co mówisz, robisz, o czym myślisz
Domyślam się, co przeżywasz kiedy mnie nie ma

Pozwoliłem zwiędnąć kwiatom w ogrodzie
Zostawiłem twój zapach na poduszce
Nie otworzyłem okiennic całe lato
Żeby nie widzieć już wschodu słońca

Przyznaję – to nie jest szczęście
Marzyłem o miłości
Dziś nie mam już jej w sercu
Smakuję i muskam
Nasze « kocham cię na zawsze »
Które powoli umierają
Myślę o tym, co mówisz, robisz, o czym myślisz
Domyślam się, co przeżywasz kiedy mnie nie ma

Pozwoliłem zwiędnąć kwiatom w ogrodzie
Zostawiłem twój zapach na poduszce
Nie otworzyłem okiennic całe lato
Żeby nie widzieć już wschodu słońca

W nocy słyszę twój głos
Widzę twoje ciało
Ale nocą słyszę w twoim głosie
Że nie wrócisz

Pozwoliłem zwiędnąć kwiatom w ogrodzie
Zostawiłem twój zapach na poduszce
Nie otworzyłem okiennic całe lato
Żeby nie widzieć już wschodu słońca

Pozwoliłem
Pozwoliłem zwiędnąć kwiatom w ogrodzie

Pozwoliłem
Zostawiłem twój zapach na poduszce
Pozwoliłem

Nie otworzyłem okiennic całe lato

Pozwoliłem
Żeby nie widzieć już wschodu słońca

Pozwoliłem zwiędnąć kwiatom w ogrodzie
Zostawiłem twój zapach na poduszce
Nie otworzyłem okiennic całe lato
Żeby nie widzieć już wschodu słońca

Żeby nie wierzyć już w bajki pełne magii

1 komentarz:

Anonimowy pisze...

uwielbiam tego bloga!
dzięki Tobie poznałam (i zrozumiałam ;)) kolejną cudną piosenkę Christophe'a, no i w końcu mogę zrozumieć o co dokładnie chodzi w Mozart lOR! ;)

mam pytanie... tłumaczyłaś już może "on s'attache" albo "belle demoiselle"?