23 marca 2010

Christophe Maé - On trace la route

Wejdź do mojej głowy
Zobaczysz wszystko to, o czym myślę
I to, co powstrzymuje mój uśmiech

No chodź, nie udawaj głuchego
Podnieś głowę
Świat płynie dalej
Nie zauważając jak wstaje nowy dzień

Podczas gdy nasza broń tonie
Znika w głębinach morza
Nasze serce jak łódź
Ginie w samotności

Kreślimy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy miłość, życie, nie zauważając go
Zmieniamy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy śmierć, nędzę, nie zauważając jej

Wejdź do mojej głowy
Zobaczysz wszystko to, o czym myślę

I to, co powstrzymuje mój sen

Nic nie mów
Tylko "dzień dobry"
To wszystko jest głupie
Trzeba to zmienić
Żeby w końcu dostrzec nowy dzień

Podczas gdy naszej broni brakuje wody
Kiedy przemierzamy pustynię
Nasze serce pada
Tuż przed fatamorganą

Kreślimy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy miłość, życie, nie zauważając go
Zmieniamy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy śmierć, nędzę, nie zauważając jej

Kreślimy drogę
Zapominając czasami
Że miłość jest niżej od nas
Zmieniamy drogę
Nie wiedząc dlaczego
Śmierć i tak wszystko zabierze

A gdybyś chciał wygodnie się ułożyć
Na moim ramieniu
Zabrałbym cię w daleką podróż
Na południowy lub północny biegun

Kreślimy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy miłość, życie, nie zauważając go
Zmieniamy drogę
Nie spoglądając na siebie
Mijamy śmierć, nędzę, nie zauważając jej

Kreślimy drogę
Zapominając czasami
Że miłość jest niżej od nas
Zmieniamy drogę
Nie wiedząc dlaczego
Śmierć i tak wszystko zabierze


Więc żyję i uśmiecham się z tymi ludźmi

Którzy chętnie podają dłoń

Więc żyję i uśmiecham się z tymi ludźmi
Którzy chcą dotrzeć do końca drogi

Brak komentarzy: