22 sierpnia 2010

Richard Cocciante - Marguerite



Nie miej do mnie żalu
Gdy wrócę już do domu
Mam tyle do zrobienia
Zanim słońce wstanie

A kiedy ona będzie spała
Ja wyśnię jej piękne sny
By nigdy już nie budził jej
Szloch w gardle tkwiący

I żeby ta noc długa
Nie była już czernią spowita
Poproszę księżyc
By rozświetlił niebo dla niej

A żebym mógł zobaczyć jeszcze
Jej uśmiech na ustach tkwiący
Poproszę słońce
By rozgrzewało ziemię ciągle

I by mogła nadal śpiewać
Nasze cygańskie piosenki
Dam jej ciszę lepszą
Niż jej ideał śpiący w katedrze

I zbudzę tych kochanków
Co słuchają mych opowieści
Oni pójdą za mną, wiem
Póki ty będziesz ma

Będziemy więc spacerować
Razem tańczyć do rana
Niewiarygodną sarabandę
A ona zapomni co to ból

A by całe miasto tańczyło
By całe miasto śpiewało
Zbierzemy wszystkie kolory
A ona zapomni co to łzy

Przejdziemy razem wsie
Gdzie zbierzemy polne kwiaty
Ułożymy z nich wielkie łoże
Na którym kochał cię będę czule

A później wzniesiemy się do nieba
Zobaczyć jej gwiazdę
Bo Marguerite jest dobra
Marguerite jest piękna
Marguerite jest prawdziwa
Marguerite jest słodka
Bo Marguerite mnie kocha
A ja żyję tylko dla niej

Marguerite to mój rozum
Moje jutro, ideał mój
Marguerite tak ulotna
Że nie wie jak wbija mi nóż

Bo Marguerite jest tą
Kobietą na całe moje życie
Marguerite to Marguerite
Marguerite jest moim światem

Marguerite jest moim światem

1 komentarz:

Anonimowy pisze...

Narzeczony śmieje się ze mnie, że lubię tę piosenkę - ale wg mnie jest super :D Oboje również jesteśmy frankofilami (vive la francofolie!) :D Pozdrawiam