27 marca 2015

La legende du roi Arthur - Auprès d'un autre



Nieznośny ból powala mnie
Przeżuwa mą duszę bez litości
Modlę się by czas uspokoił
Tę burzę, która zżera mnie od środka

Jak mogę znienawidzić
Osobę, którą kocham bardziej niż siebie
Rzucić w ogień kłamstwa i hańbę
Co sprawiają ból.

Boże, spraw żebym kiedyś jej wybaczył
Bo to ona uczyniła mnie mężczyzną
Chcę wierzyć, że to z mojej winy
Ona śpi w ramionach innego.

Uginam się pod ciężarem mojej lodowej zbroi
Co pali moje ciało bez przerwy
Echo jej głosu, jak dręcząca rana
Pożera mnie bez końca.

Jak mogę znienawidzić
Osobę, którą kocham bardziej niż siebie
Odnaleźć siłę by odrzucić przeszłość, wspomnienia
Które sprawiają ból.

Boże, spraw żebym kiedyś jej wybaczył
Bo to ona uczyniła mnie mężczyzną
Chcę wierzyć, że to z mojej winy
Ona śpi w ramionach innego.

Noc, pustka i nieobecność
Zmartwienie, brak i zapomnienie
Twoja cisza odpowiada na mój krzyk
Więc płaczę i modlę się.

Boże, spraw żebym kiedyś jej wybaczył
Bo to ona uczyniła mnie mężczyzną
Chcę wierzyć, że to z mojej winy
Ona śpi w ramionach innego.

Brak komentarzy: